பயனுள்ள பெற்றோர் வளர்ப்பு – 30 நாள் WhatsApp பாடநெறி 🌱 நாள் 04 — கேட்பதன் சக்தி

 

நாள் 4-க்கு வரவேற்கிறோம்

உங்கள் குழந்தை உங்களிடம் வந்து:

“அம்மா, இன்று பள்ளியில் ஒரு விஷயம் நடந்தது…”

என்று சொல்லத் தொடங்குகிறது என்று நினைத்துப் பாருங்கள்.

குழந்தை முடிப்பதற்குள் பெற்றோர்:

“Homework முடித்தாயா?”

என்று கேட்கிறார்கள்.

அல்லது:

“கவனமாக இருக்கச் சொன்னேனே!”

அல்லது:

“கவலைப்படாதே. எல்லாம் சரியாகிவிடும்.”

என்று கூறுகிறார்கள்.

பெற்றோரின் நோக்கம் நல்லதாக இருக்கலாம்.

ஆனால் குழந்தை மெதுவாகப் பேசுவதை நிறுத்தக்கூடும்.

ஏன்?

குழந்தை உண்மையில் கேட்கப்படவில்லை.

👂 ஒரு பெற்றோர் தனது குழந்தைக்குக் கொடுக்கக்கூடிய மிகப் பெரிய பரிசுகளில் ஒன்று “கேட்பது”.**

குழந்தைகளுக்கு எப்போதும் தீர்வு தேவையில்லை.

சில நேரங்களில் அவர்கள் தெரிந்துகொள்ள விரும்புவது:

“என் பெற்றோர் என்னைப் பேச விடுவார்கள். நான் சொல்வதைக் கேட்பார்கள்.”

என்பதுதான்.


01. கேட்பதும் கவனமாகக் கேட்பதும் ஒன்றல்ல

ஒலிகளைக் கேட்பது இயல்பானது.

ஆனால் கவனமாகக் கேட்பதற்கு முயற்சி தேவை.

பெற்றோர் உடலால் அருகில் இருந்தாலும், மனதளவில்:

📱 Phone message
💼 வேலை
🏠 வீட்டு பொறுப்புகள்
💰 பணம் தொடர்பான கவலைகள்
📺 தொலைக்காட்சி
🧠 தனிப்பட்ட கவலைகள்

போன்றவற்றில் மூழ்கியிருக்கலாம்.

குழந்தை பேசுகிறது.

ஆனால் பெற்றோர் பாதி கவனத்துடன் மட்டுமே கேட்கிறார்கள்.

குழந்தைகள் இதை உடனடியாக உணரக்கூடும்.

“என்னை கேட்கிறார்கள்” என்பதற்கும் “என்னை கவனமாகக் கேட்கிறார்கள்” என்பதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.

நீங்கள் குழந்தையைக் கேட்கும்போது, உங்கள் காதுகளை மட்டும் அல்ல; உங்கள் கவனத்தையும் குழந்தைக்குக் கொடுங்கள்.


02. குழந்தை பேசும்போது Phone-ஐ கீழே வையுங்கள் 📵

குழந்தைகளுடனான தொடர்பை மேம்படுத்துவதற்கான மிக எளிய வழிகளில் ஒன்று:

குழந்தை பேசும்போது உங்கள் Phone-ஐ ஒதுக்கி வையுங்கள்.

சில நிமிடங்கள் முழுமையான கவனத்துடன் இருப்பதுகூட மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்.

உங்கள் குழந்தை முக்கியமான விஷயத்தைச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போது நீங்கள் Phone-ஐ பார்த்துக்கொண்டிருந்தால், குழந்தை இப்படிப் புரிந்துகொள்ளலாம்:

“நான் சொல்வதைவிட Phone-ல் இருப்பதுதான் முக்கியம்.”

நீங்கள் அப்படி நினைக்காமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் குழந்தைகள் நம்முடைய வார்த்தைகளை மட்டும் அல்ல; நாம் எதற்கு கவனம் செலுத்துகிறோம் என்பதையும் கவனிக்கிறார்கள்.

நாம் கொடுக்கும் கவனம், குழந்தையின் மதிப்பை உணர்த்துகிறது.

நீங்கள் குழந்தையைப் பார்த்து, கவனமாகக் கேட்டு பதிலளிக்கும்போது:

“நீ எனக்கு முக்கியமானவன்/முக்கியமானவள்.”

என்று சொல்லாமல் சொல்லுகிறீர்கள்.


03. குழந்தையை உடனடியாக இடைமறிக்காதீர்கள்

குழந்தைகள் சில நேரங்களில் ஒரு விஷயத்தை விளக்க அதிக நேரம் எடுத்துக்கொள்வார்கள்.

நீண்ட கதையைச் சொல்லலாம்.

தேவையில்லாத விவரங்களுக்குச் செல்லலாம்.

சரியான வார்த்தைகளைத் தேடிக்கொண்டிருக்கலாம்.

பெற்றோருக்கு பொறுமையில்லாமல் போகலாம்:

“நேராக விஷயத்துக்கு வா!”

“சரியாக என்ன நடந்தது?”

“பயனில்லாமல் பேசாதே.”

ஆனால் தொடர்ந்து இடைமறிப்பது குழந்தைக்கு:

“நான் சொல்வது முக்கியமில்லை.”

என்ற உணர்வை ஏற்படுத்தலாம்.

குழந்தையைப் பேசிமுடிக்க விடுங்கள்.

நீங்கள் எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை.

குழந்தையின் பார்வையுடன் நீங்கள் உடன்பட வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.

முதலில் முழுமையான விஷயத்தையும் புரிந்துகொள்ளுங்கள். பிறகு பதிலளியுங்கள்.


04. உடனடியாக தீர்ப்பு வழங்காமல் கேளுங்கள்

உங்கள் குழந்தை:

“எனக்கு என் Teacher-ஐ பிடிக்கவில்லை.”

என்று சொல்கிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம்.

பெற்றோர் உடனடியாக:

“அப்படி பேசாதே. உன் Teacher நல்லவர்.”

என்று கூறலாம்.

அத்துடன் உரையாடல் முடிந்துவிடலாம்.

அதற்குப் பதிலாக:

“அப்படி நினைக்க உனக்கு என்ன நடந்தது?”

என்று கேளுங்கள்.

இப்போது குழந்தை விளக்குவதற்கான வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.

Teacher குழந்தையை தவறாகப் புரிந்துகொண்டிருக்கலாம்.

வகுப்பு நண்பர்கள் முன்னிலையில் குழந்தையைக் கண்டித்திருக்கலாம்.

சிறிய தவறான புரிதல் இருக்கலாம்.

அல்லது அந்த உறவில் உண்மையிலேயே குழந்தைக்கு உதவி தேவைப்படலாம்.

கேட்பது என்பது உடன்படுவது அல்ல.

குழந்தைக்கு தனது பக்கத்தை விளக்குவதற்கான வாய்ப்பைக் கொடுப்பதுதான்.


05. திறந்த கேள்விகளைக் கேளுங்கள் 🗣️

சில கேள்விகள் உரையாடலைத் திறக்கும்.

சில கேள்விகள் உரையாடலை மூடிவிடும்.

மூடிய கேள்வி:

“இன்று நாள் நன்றாகப் போனதா?”

குழந்தை:

“ஆமாம்.”

என்று மட்டும் சொல்லலாம்.

உரையாடல் முடிந்துவிடும்.

அதற்குப் பதிலாக:

“இன்று உனக்கு மிகவும் பிடித்த விஷயம் என்ன?”

அல்லது:

“இன்று உனக்கு மிகவும் சிரமமாக இருந்த விஷயம் என்ன?”

அல்லது:

“இன்று பள்ளியில் உனக்கு சுவாரஸ்யமாக இருந்தது என்ன?”

என்று கேளுங்கள்.

இவை குழந்தையைப் பேச ஊக்குவிக்கும்.

மேலும்:

  • “அது உன்னை எப்படி உணர வைத்தது?”
  • “என்ன நடந்தது என்று நீ நினைக்கிறாய்?”
  • “அப்போது உன் மனதில் என்ன ஓடிக்கொண்டிருந்தது?”
  • “நான் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று நீ விரும்புவது என்ன?”
  • “அடுத்து என்ன செய்யலாம் என்று நீ நினைக்கிறாய்?”

நல்ல கேள்விகள் குழந்தைகளை சிந்திக்கவும் பேசவும் வைக்கின்றன.


06. ஒவ்வொரு உரையாடலையும் Lecture ஆக மாற்றாதீர்கள் 🎤

இது பெற்றோர்கள் செய்யும் பொதுவான தவறுகளில் ஒன்று.

குழந்தை:

“எனக்கு 60 மதிப்பெண் தான் கிடைத்தது.”

பெற்றோர்:

“ஒழுங்காகப் படிக்கச் சொன்னேனே! Phone-ல் நேரத்தை வீணடிக்கிறாய். உன் நண்பர்கள் எல்லாம் படிக்கிறார்கள். எத்தனை முறை சொல்வது?”

என்று பேசலாம்.

குழந்தை ஏற்கனவே அந்த மதிப்பெண்ணால் ஏமாற்றமடைந்திருக்கலாம்.

அதற்கு மேலாக வரும் Lecture அவமானத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

அதற்குப் பதிலாக:

“இந்த முடிவால் நீ ஏமாற்றமாக இருப்பது தெரிகிறது. என்ன நடந்தது என்று நீ நினைக்கிறாய்?”

என்று கேளுங்கள்.

இப்போது குழந்தை சிந்திக்கத் தொடங்குகிறது.

பாடம் புரியாமல் இருக்கலாம்.

தயாராகத் தொடங்கியது தாமதமாக இருக்கலாம்.

Exam பயம் இருந்திருக்கலாம்.

படிக்கும் முறையில் உதவி தேவைப்படலாம்.

உரையாடல் என்பது Lecture அல்ல.

சில நேரங்களில் சிறந்த பதில் ஒரு கேள்வியாக இருக்கலாம்.


07. உண்மைகளை மட்டும் அல்ல; உணர்வுகளையும் கேளுங்கள் ❤️

குழந்தை:

“யாருக்குமே என்னைப் பிடிக்கவில்லை.”

என்று சொல்லலாம்.

அந்த வார்த்தை முழுமையான உண்மையாக இல்லாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் அதன் பின்னால் இருக்கும் உணர்வு உண்மையாக இருக்கலாம்.

குழந்தை:

  • தனிமையாக
  • நிராகரிக்கப்பட்டதாக
  • பாதுகாப்பற்றதாக
  • காயமடைந்ததாக
  • அவமானமாக

உணர்ந்திருக்கலாம்.

“அது உண்மை இல்லை. உனக்கு நிறைய நண்பர்கள் இருக்கிறார்களே!”

என்று விவாதிப்பதற்குப் பதிலாக:

“யாரும் உன்னைச் சேர்த்துக்கொள்ளவில்லை என்று நீ வருத்தமாக உணர்கிறாய் போல இருக்கிறது. என்ன நடந்தது என்று சொல்லு.”

என்று கேளுங்கள்.

இப்போது நீங்கள் வார்த்தைகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் உணர்வைக் கேட்கிறீர்கள்.

Teenagers-க்கு இது மிகவும் முக்கியமானது.

சில நேரங்களில்:

“என்னை தனியாக விடுங்கள்!”

என்பதன் பின்னால்:

“நான் என்ன உணர்கிறேன் என்பதை எப்படி சொல்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.”

என்ற உணர்வு இருக்கலாம்.

கேட்பதன் மூலம் வார்த்தைகளுக்குக் கீழே மறைந்திருப்பதை நாம் கண்டறிய முடியும்.


08. Reflective Listening – பிரதிபலிப்பு கேட்பதைப் பயன்படுத்துங்கள் 🪞

Reflective Listening என்பது, குழந்தை சொல்வதை நீங்கள் புரிந்துகொண்ட விதத்தை சுருக்கமாகத் திரும்பச் சொல்வது.

உதாரணமாக:

குழந்தை:

“என் Friends என்னை அழைக்காமல் வெளியே போயிருக்கிறார்கள்.”

பெற்றோர்:

“அவர்கள் உன்னைச் சேர்த்துக்கொள்ளாததால் உனக்கு மிகவும் வருத்தமாக இருந்திருக்கிறது.”

குழந்தை:

“ஆமாம்.”

இப்போது குழந்தைக்கு:

“என் பெற்றோர் என்னை புரிந்துகொள்கிறார்கள்.”

என்ற உணர்வு வருகிறது.

மற்றொரு உதாரணம்:

குழந்தை:

“நான் இவ்வளவு படித்தும் குறைந்த மதிப்பெண் வந்துவிட்டது.”

பெற்றோர்:

“நீ நன்றாக முயற்சி செய்தாய். ஆனால் எதிர்பார்த்த முடிவு கிடைக்காததால் உனக்கு ஏமாற்றமாக இருக்கிறது.”

இது உடனடியாகப் பிரச்சினையைத் தீர்க்காது.

ஆனால் அது உணர்வுப்பூர்வமான தொடர்பை உருவாக்கும்.

சில நேரங்களில் பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்கு முன், உணர்வைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.


09. ஒவ்வொரு பிரச்சினையையும் உடனடியாகத் தீர்க்க வேண்டாம் 🛠️

பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளை வலியிலிருந்து பாதுகாக்க விரும்புவது இயல்பானது.

ஆனால் குழந்தையின் ஒவ்வொரு பிரச்சினையையும் நாம் உடனடியாகத் தீர்த்துவிட்டால், குழந்தை தானாகப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் திறனை வளர்த்துக்கொள்ளாமல் போகலாம்.

அதற்குப் பதிலாக:

“நான் உன் Teacher-க்கு Phone செய்கிறேன்.”

என்று கூறாமல்:

“இதைப் பற்றி நாம் என்ன செய்யலாம் என்று நீ நினைக்கிறாய்?”

என்று கேளுங்கள்.

“நான் உன் Friend-டம் பேசுகிறேன்.”

என்று கூறாமல்:

“உன் Friend-டம் நீ என்ன சொல்ல விரும்புகிறாய்?”

என்று கேளுங்கள்.

“நான் சரி செய்து விடுகிறேன்.”

என்று கூறாமல்:

“இதற்கு என்ன தீர்வு இருக்கலாம் என்று உன்னால் யோசிக்க முடியுமா?”

என்று கேளுங்கள்.

இதன் மூலம்:

🧠 சிந்தனை
🎯 முடிவெடுக்கும் திறன்
💪 தன்னம்பிக்கை
🌱 சுயசார்பு

வளர்கின்றன.

கேட்பது, குழந்தையை சுயசார்புக்குக் கொண்டு செல்லும் ஒரு பாலமாக மாறலாம்.


10. “தீர்ப்பு இல்லாத பகுதி” ஒன்றை உருவாக்குங்கள் 🏡

குழந்தைகளுக்கு சில நேரங்களில், உடனடியாகத் தீர்ப்பு வழங்கப்படாமல் பேசக்கூடிய ஒரு பாதுகாப்பான சூழல் தேவை.

இதன் பொருள் விதிமுறைகள் எதுவும் இருக்கக்கூடாது என்பதல்ல.

இதன் பொருள்:

“என்ன நடந்தது என்பதை நீ என்னிடம் சொல்லலாம். அதன் விளைவுகளை நாம் சேர்ந்து சமாளிப்போம்.”

என்பதாகும்.

ஒவ்வொரு முறையும் உண்மையைச் சொன்னால் பெற்றோர் கத்தினால், குழந்தை தகவல்களை மறைக்கக் கற்றுக்கொள்ளும்.

ஒவ்வொரு தவறும் Lecture ஆக மாறினால், குழந்தை பகிர்ந்து கொள்வதை நிறுத்தலாம்.

ஆனால் பெற்றோர் அமைதியாகக் கேட்கத் தயாராக இருந்தால், குழந்தை பிரச்சினைகள் ஏற்பட்டாலும் பெற்றோரிடம் வருவதற்கான வாய்ப்பு அதிகரிக்கும்.

தவறு செய்யாத குழந்தையை உருவாக்குவது மட்டுமே நோக்கம் அல்ல.

தவறு நடந்தால் கூட பெற்றோரிடம் வந்து பேசத் தயாராக இருக்கும் குழந்தையை உருவாக்குவதே முக்கியம்.


11. உங்கள் குழந்தை உங்களை அதிர்ச்சியடையச் செய்யும் விஷயத்தைச் சொன்னால் 😲

சில நேரங்களில் குழந்தை அல்லது Teenager நம்மை பயமுறுத்தும் அல்லது அதிர்ச்சியடையச் செய்யும் விஷயத்தைச் சொல்லலாம்.

உடனடியாக:

“என்ன? இப்படியெல்லாம் எப்படி நினைக்க முடியும்?”

என்று நாம் வெடித்துவிடலாம்.

ஆனால் இப்படிப்பட்ட கடுமையான எதிர்வினை உரையாடலை உடனடியாக மூடிவிடலாம்.

அதற்குப் பதிலாக ஆழமாக மூச்சை இழுத்து:

“அப்படி நினைக்க உன்னைத் தூண்டியது என்ன என்பதை இன்னும் கொஞ்சம் சொல்ல முடியுமா?”

என்று கேளுங்கள்.

தேவையான எல்லைகளைத் தெளிவாக வைத்துக்கொண்டே தொடர்பைத் திறந்த நிலையில் வைத்திருக்க முடியும்.

குழந்தை உடனடி ஆபத்து, தன்னைத்தானே காயப்படுத்தும் எண்ணம், வன்முறை, துஷ்பிரயோகம் அல்லது வேறு தீவிரமான பாதுகாப்பு பிரச்சினை குறித்து கூறினால், சாதாரண பெற்றோர்–குழந்தை உரையாடலைத் தொடர்வதைவிட பாதுகாப்பை உறுதி செய்து, உரிய நிபுணர் உதவியைப் பெறுவது முக்கியம்.


12. 70/30 கேட்கும் பயிற்சி 👂

ஒரு எளிய பயிற்சியாக:

70% கேட்பது + 30% பேசுவது

என்ற விகிதத்தை முயற்சி செய்து பாருங்கள்.

இது ஒவ்வொரு பெற்றோரும் கட்டாயமாகப் பின்பற்ற வேண்டிய அறிவியல் விதி அல்ல.

குழந்தைக்கு பேசுவதற்கு போதுமான இடம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதை நினைவூட்டும் ஒரு நடைமுறை மட்டுமே.

உங்கள் குழந்தை பேசுவதற்கு போதுமான இடம் கொடுங்கள்.

குறிப்பாக உணர்வுப்பூர்வமான உரையாடல்களில், உரையாடலை முழுவதும் உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொள்ளும் முயற்சியைத் தவிர்க்கவும்.

நீங்கள் போதுமான நேரம் கொடுத்தால், குழந்தை முக்கியமான ஒன்றை உங்களிடம் பகிரக்கூடும்.


🌟 கேட்பதன் ஐந்து நிலைகள்

கேட்பதை ஐந்து நிலைகளாக நினைத்துப் பாருங்கள்:

Level 1 — கேட்பது

குழந்தையின் வார்த்தைகள் உங்கள் காதில் விழுகின்றன.

Level 2 — கவனம் செலுத்துவது

குழந்தை சொல்வதில் உங்கள் கவனத்தை வைத்திருக்கிறீர்கள்.

Level 3 — புரிந்துகொள்வது

வார்த்தைகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்கிறீர்கள்.

Level 4 — உணர்வைப் புரிந்துகொள்வது

குழந்தை என்ன உணரக்கூடும் என்பதை கவனிக்கிறீர்கள்.

Level 5 — Empathic Listening

குழந்தையின் பார்வையில் இருந்து அந்தச் சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்கிறீர்கள்.

வெறுமனே கேட்பதிலிருந்து Empathic Listening வரை செல்லும்போது பெற்றோர்–குழந்தை உறவு வலுப்படும்.


🧠 இன்றைய பெற்றோர் பாடம்

குழந்தைக்காக நீங்கள் வாங்கிக் கொடுத்த பல பொருட்களை குழந்தை மறந்துவிடலாம். ஆனால் தங்களிடம் பேச முயன்றபோது நீங்கள் அவர்களை எப்படி உணர வைத்தீர்கள் என்பதை குழந்தைகள் நினைவில் வைத்திருக்கக்கூடும்.

கேட்பது குழந்தைக்கு:

❤️ “நீ எனக்கு முக்கியமானவன்/முக்கியமானவள்.”

❤️ “உன் உணர்வுகள் முக்கியம்.”

❤️ “உன் எண்ணங்களைக் கேட்க நான் தயாராக இருக்கிறேன்.”

❤️ “நீ என்னிடம் வரலாம்.”

என்ற செய்தியை அளிக்கிறது.

குழந்தை வளர வளர இந்த உணர்வுப்பூர்வமான பாதுகாப்பு மிகவும் மதிப்புமிக்கதாக இருக்கும்.


✍️ இன்றைய நடைமுறைப் பயிற்சி

இன்று உங்கள் குழந்தையுடன் ஒரு உரையாடலை தேர்ந்தெடுங்கள்.

குறைந்தது 10 நிமிடங்களுக்கு இந்த ஐந்து விஷயங்களைப் பின்பற்றுங்கள்:

01. Phone-ஐ ஒதுக்கி வையுங்கள்.

02. இயல்பான கண் தொடர்பை வைத்திருங்கள்.

03. இடைமறிக்காதீர்கள்.

04. ஒன்று அல்லது இரண்டு திறந்த கேள்விகளைக் கேளுங்கள்.

05. அவசியமில்லையெனில் உடனடியாக அறிவுரை வழங்காதீர்கள்.

உரையாடலின் முடிவில்:

“என்னிடம் இதைச் சொன்னதற்கு நன்றி. நீ என்ன நினைக்கிறாய் என்பதை கேட்பது எனக்கு பிடிக்கும்.”

என்று சொல்லுங்கள்.

பின்னர் உங்கள் குழந்தையின் எதிர்வினையைக் கவனியுங்கள்.


💭 இன்றைய சிந்தனை

உங்களிடம் நீங்களே கேளுங்கள்:

“என் குழந்தை என்னிடம் பேசும்போது, நான் புரிந்துகொள்வதற்காகக் கேட்கிறேனா? அல்லது நான் பதில் சொல்வதற்கான வாய்ப்பைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேனா?”

மேலும்:

“நான் என் குழந்தையை எவ்வளவு அடிக்கடி இடைமறிக்கிறேன்?”

“எவ்வளவு அடிக்கடி ஒரு சாதாரண உரையாடலை Lecture ஆக மாற்றுகிறேன்?”

“கடினமான விஷயங்களைக்கூட என் குழந்தை என்னிடம் பாதுகாப்பாகச் சொல்ல முடியுமா?”

உங்களை நீங்களே குறை கூற வேண்டாம்.

விழிப்புணர்வை மட்டும் வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்.

விழிப்புணர்வே மாற்றத்திற்கான முதல் படி.


🎯 இன்றைய பெற்றோர் செயல்

இன்றிரவு ஒரு சிறிய 10 நிமிட “Listening Time” உருவாக்குங்கள்.

உங்கள் குழந்தையிடம்:

“அடுத்த 10 நிமிடங்களுக்கு நீ விரும்பியதை என்னிடம் சொல்லலாம். நான் உன்னை வெறுமனே கேட்பேன்.”

என்று சொல்லுங்கள்.

பிறகு நீங்கள் கொடுத்த வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றுங்கள்.

📵 Phone வேண்டாம்.

❌ குறை கூற வேண்டாம்.

❌ ஒப்பிட வேண்டாம்.

❌ Lecture வேண்டாம்.

❌ உடனடி தீர்வு வேண்டாம்.

வெறுமனே கேளுங்கள்.

உங்கள் குழந்தை எதைப் பகிர்ந்து கொள்ளத் தேர்வு செய்கிறது என்பதைப் பார்த்து நீங்கள் ஆச்சரியப்படலாம்.


🌟 நாள் 4 – முக்கிய செய்தி

கேட்பது என்பது குழந்தையின் வார்த்தைகளை காதால் கேட்பது மட்டுமல்ல.

உங்கள் கவனத்தை வழங்குவது, குழந்தையின் கருத்தைப் புரிந்துகொள்வது, அதன் பின்னால் இருக்கும் உணர்வை உணர்வது மற்றும் “என்னை உண்மையாகக் கேட்டார்கள்” என்ற உணர்வை குழந்தைக்கு ஏற்படுத்துவதுதான் உண்மையான கேட்பது.

நிறுத்துங்கள் → கேளுங்கள் → புரிந்துகொள்ளுங்கள் → உணர்வை அங்கீகரியுங்கள் → கேள்வி கேளுங்கள் → வழிகாட்டுங்கள்

❤️ பெற்றோர் தங்களை உடனடியாகத் தீர்ப்பளிக்காமல் கேட்பார்கள் என்று குழந்தைகள் நம்பும்போது, அவர்கள் வளர வளர அந்தத் தொடர்பைத் தொடர்ந்து வைத்திருக்க அதிக வாய்ப்பு உள்ளது.

Comments

Popular posts from this blog

Chapter 2

நாள் 07 — பெற்றோர்–குழந்தை தொடர்பு